Albugo occidentalis | Syngenta Nederland

You are here

Website banner

Albugo occidentalis

[Witte roest]

 

Inleiding

Witte roest is een belangrijke spinazieziekte, maar beperkte zich tot voor kort tot Noord-Amerika.

 

Geografische verspreiding

Uitbraken hebben zich hoofdzakelijk voorgedaan in het oostelijke en centrale deel van de Verenigde Staten. Het eerste geval in Europa werd in 2012 gemeld in Kreta.

 

Symptomen en diagnose

De eerste tekenen die op witte roest duiden, zijn kleine chlorotische vlekken op de bladeren. Hierin vormen zich al snel witte blaasjes die in concentrische ringen rond de gele laesies verschijnen. De laesies kunnen samengroeien en necrotisch worden. In oudere laesies worden oösporen geproduceerd.

 

Voorwaarden voor ziekteontwikkeling

Oösporen zijn in veel gevallen de primaire inoculatiebron, maar ook via de lucht overgedragen sporen afkomstig van besmette gewassen, gewasresten en spontaan opgekomen planten spelen een belangrijke rol in de verspreiding binnen het gewas en tussen velden. Verder is bekend dat de ziekte ook via zaden wordt overgedragen. Mogelijk zijn bepaalde soorten Chenopodium onkruidgastheren. De via de lucht overgedragen sporen (sporangia) kiemen in vrij water en produceren 6 tot 9 zoösporen die doorgaans een cyste vormen en vervolgens het blad binnendringen. De optimale temperatuur voor infectie ligt tussen de 12 en 16°C. Bij optimale temperaturen kan er al bij korte bladnatperioden (3 uur) enige infectie optreden, maar onder niet-optimale omstandigheden zijn veel langere bladnatperioden nodig.

 

Impact en belang

Deze ziekte richt veel schade aan bij aangetaste gewassen en vereist een zorgvuldige aanpak, met gewasrotatie, resistente variëteiten en behandelingen met fungiciden. Behandeling van zaden kan enige bescherming bieden tegen inoculatie via de bodem en kan belangrijk zijn voor de preventie van overdracht op zaad.

Apron® XL