Schimmelbestrijding in rozen
Roos kan zeer gevoelig zijn voor schimmels zoals Botrytis en echte meeldauw. Kijk hier voor onze oplossingen.
Botrytis
Roos kan erg gevoelig zijn voor grauwe schimmel oftewel Botrytis. De vroegere naam “Botrytis cinerea” is nu veranderd in ”Botryotina fuckeliana”. Dit komt doordat Botrytis nu in een geslachtelijke vorm gevonden is.
Botrytis is een zeer algemeen voorkomende schimmel die grote aantallen sporen produceert. Botrytis tast bij voorkeur zwak plantenweefsel aan, zoals afstervend plantmateriaal, (snij)wonden en bloemblaadjes. Sporen kunnen alleen kiemen en plantenweefsel infecteren als voldoende vocht aanwezig is, bijvoorbeeld bij een luchtvochtigheid van 93% of hoger. Dit kan het geval zijn tijdens bewaring of transport.
Botrytis komt jaarrond voor, maar de meeste infecties vinden plaats in het najaar en voorjaar, zodra de luchtvochtigheid sterk toeneemt en het gewas kan “natslaan”. Botrytis kan al kiemen bij een temperatuur tussen de 2 en 30 °C. De kiemsnelheid is afhankelijk van de temperatuur. Bij 20 °C kiemen de sporen binnen 5 uur, maar bij hogere temperaturen nog sneller.
Echte meeldauw
Roos is gevoelig voor de echte meeldauw “Sphaeroteca pannosa”. De schimmeldraden van echte meeldauw groeien eerst over het oppervlak van de plant en dringen dan in het plantenweefsel.
Daarna wordt het voedsel uit de plant opgenomen. Wist u dat uit de schimmeldraden een groot aantal sporendragers groeien, die de meeldauw het bekende uiterlijk geven van een witte vlek?
Men noemt dit het zogenaamde "wit". Bij het blad kan dit zowel op de boven- (bovenwit) als aan de onderzijde (onderwit) van het blad ontstaan. De sporen zelf zijn zeer licht en worden door wind en luchtbeweging gemakkelijk over grote afstanden verspreid. Doordat luchtbeweging belangrijk is voor de verspreiding van sporen, zien we in kassen de meeldauw het eerst ontstaan op tochtplekken.
In tegenstelling tot veel andere schimmels ontwikkelt echte meeldauw zich ook goed bij een lage luchtvochtigheid, doordat de sporen zelf relatief veel vocht bevatten. Droog en warm afwisselend weer is dus ideaal voor een snelle uitbreiding van meeldauw.
Onze oplossing:
Ortiva, Topaz, Alibi Flora, Taegro en Abir
Roest
Roest op rozen veroorzaakt in de winter en voorjaar kleine, oranje wratjes aan beide zijden van het blad. Aan de onderzijde van het blad nemen de wratten in omvang en in aantal toe. Aan de bovenzijde van het blad, waar de aangetaste plekken corresponderen met de onderzijde, kunnen gevlekte en chlorotische plekken ontwikkelen. In de nazomer en najaar worden de wratten zwart en bevatten ze wintersporen van de ziekte. Soms zijn ook de stengels van de plant aangetast.
Geïnfecteerde bladeren raken misvormd en een vroege infectie kan tot groeiachterstand en kwaliteitsverlies van bloemen leiden.
Vooral koele en vochtige omstandigheden bevorderen de ontwikkeling van roest op rozen. Het blad moet over het algemeen een paar uur nat zijn voor de ontkieming van sporen. Roest kan voorkomen worden door drogere klimaatomstandigheden te hanteren en het gewas niet te laten nat slaan.
Onze oplossingen: Alibi Flora, Ortiva en Topaz
Valse meeldauw
Valse meeldauw veroorzaakt violetrode tot donkerbruine. onregelmatig gevormde vlekken op het blad. De bladeren kunnen geel worden, waarbij ”groene eilandjes” worden gevormd. Bij aanhoudende vochtige omstandigheden kan er aan de onderzijde van het blad een grote hoeveelheid sporen worden gevormd. Bladval komt vaak voor. Ook de stam kan geïnfecteerd zijn waardoor het als bron voor nieuwe infecties kan dienen.
Valse meeldauw wordt bevorderd door hoge luchtvochtigheid en een koele temperatuur. De infectie vindt gewoonlijk op jonge plantdelen plaats. maar ook de bloemen. stam en het blad kunnen geïnfecteerd worden.
